Konstruktywne komunikaty, tzn. podpowiadamy to, czego oczekujemy od dziecka, a nie to, czego zakazujemy

Jeżeli zastanawiają się Państwo, jak jeszcze lepiej komunikować się

z dzieckiem, jak sprawić, aby dobrze o sobie myślało i znało swoje mocne strony, i wreszcie jak mówić, aby chętniej robiło to, o co je prosimy, to warto:

ZAUWAŻAĆ TO, CO DOBRE

Wychowujemy dziecko, starając się, by potrafiło wykonać różne rzeczy, by doskonaliło umiejętności, wiedziało, co wolno, a czego nie. Robimy to m.in. mówiąc mu, z jakiego zachowania jesteśmy szczególnie zadowoleni lub wyrażając dezaprobatę, gdy zachowa się niewłaściwie. Starajmy się, aby w komunikatach kierowanych do dziecka zauważać i podkreślać czynności, które wykonuje ono w sposób prawidłowy. Czasami w codziennym zabieganiu mówimy coś dziecku tylko wtedy, gdy ono coś zbroi, a jego prawidłowe zachowania przyjmujemy i uważamy za normę. Dziecko szybko orientuje się, że aby zwrócić na siebie uwagę, trzeba się źle zachować. Ma też kłopot z budowaniem swojej samooceny, gdy często słyszy słowa krytyki. Trudno mu zgadnąć, co potrafi i co robi dobrze.

Jest bardzo prosty sposób na to, aby to zmienić, by dziecko częściej zachowywało się tak, jak chcemy i by wyposażyć je w poczucie,  że wiele potrafi, w dobre myślenie o sobie i umiejętność doceniania innych. Aby to osiągnąć, ważne jest, aby dostrzegać wszystko, co właściwe i wzmacniać to, zachowując proporcje między docenianiem a krytyką. Ważne jest, aby pozytywnych uwag było więcej np.:

„O, sam się ubrałeś, brawo” czy „Super! Sam chcesz wiązać buty, świetnie ci idzie!” – przedszkolak na pewno będzie dumny, słysząc takie słowa.

„O brawo, jak ładnie sam namalowałeś łąkę” – rodzicu, pochwal ten element rysunku, który naprawdę Ci się podoba np.: kwiatki na łące, niebo; przedszkolak będzie dumny z siebie i następnym razem jeszcze bardziej się postara; pomiń elementy, które mu nie wyszły, szczególnie, jeśli są to jego początki i chcemy go zachęcić do kontynuowania tej czynności.