Konstruktywne komunikaty – ciąg dalszy

DOCENIAĆ

SŁOWA DOROSŁEGO (kierowane do dziecka):

Przykładowy opis tego, co widać:

„Marku, widziałam, jak posprzątałeś swoje zabawki. Pamiętałeś o wszystkich klockach i samochodach. Widzę, że wszystko jest na swoim miejscu, auta na półce, klocki w pudełku”.

Opis uczuć:

„Cieszę się, kiedy samodzielnie porządkujesz miejsce zabawy i jestem pełna podziwu, widząc jak sprawnie to robisz”.

MYŚLI, UCZUCIA DZIECKA (wynikające ze słów dorosłego):

Jestem z siebie dumny. Pamiętam o wszystkim.

A co zrobić, gdy zdajemy sobie sprawę, że efekt działania dziecka to nie jest pełnia jego możliwości i uważamy, że trzeba wskazać dziecku jego niedociągnięcia?

Wtedy też warto opisywać, a nie oceniać. Jest duża szansa, że po słowach: „Marku, widzę, że wszystkie klocki są już w pudełku.

Na podłodze widzę jeszcze stojące samochody”

dziecko chętniej sprzątnie te samochody i będzie dobrze myślało o sobie, niż wówczas, gdy padną słowa: „Nic nie zrobisz do końca!”.

 

UŻYWAĆ KOMUNIKATU, KTÓRY ZAWIERA OCZEKIWANE PRZEZ NAS ZACHOWANIE

 

Często sytuacja wymaga, abyśmy korygowali zachowania naszego dziecka. Chcemy, żeby zachowywało się właściwie, wiedziało, co ma robić w

danej sytuacji. Warto zatem tak formułować swoje oczekiwania, by odpowiadały na pytanie: Co dziecko ma teraz zrobić?

            Niestety, często mówimy dziecku, czego ma nie robić, co wywołuje czasem konflikty. Jeśli mówimy dziecku, że ma nie biegać, to wówczas pozostaje jeszcze cała masa innych zachowań. Może skakać, stać, iść itp. Dziecko musi się domyślać, o co nam chodzi.

            Słowo „NIE” może też wzbudzać opór i jest nam wtedy trudniej się porozumieć. Zachęcam Państwa do takiego sposobu mówienia do dzieci, by omijać, jeśli to możliwe, słowo „NIE”.

Oto przykład:

Kiedy dziecko na coś się wspina, a my mamy ochotę mu na to pozwolić, czasami mówimy np.: „Tylko nie spadnij!”. Warto wtedy sformułować komunikat kierujący od razu uwagę dziecka na bezpieczne dla niego zachowanie  np.: „Trzymaj się mocno”.

 

Inne przykłady komunikatów kierowanych do dziecka

 bez używania słowa „NIE”

 

• Dziecko wchodzi do pokoju w butach.

Zamiast komunikatu: „Nie wchodź do pokoju w butach”

używamy komunikatu:

– Buty zostawiaj w przedpokoju.

 

• Dziecko chodzi z kanapką po kuchni.

Zamiast komunikatu: „Nie chodź z jedzeniem po kuchni”

używamy komunikatu:

–Jedz, siedząc przy stole.

 

• Dziecko je czekoladę przed obiadem.

Zamiast komunikatu: „Nie jedz słodyczy przed obiadem”

używamy komunikatu:

–Słodycze jemy tylko po obiedzie.